Yorkshire terhundo

Enhavo

Yorkshire terhundo

Fizikaj Trajtoj

La Yorkshire Terhundo estas hundo kun longa, rekta mantelo, egale distribuita ambaŭflanke de la korpo de la nazo ĝis la vostopinto. Ĝiaj haroj estas malhelŝtalbluaj de la bazo de la kranio ĝis la bazo de la vosto. Lia kapo kaj brusto estas brunaj. Aliaj koloroj ekzistas, sed ne estas rekonitaj de la rasnormo. Ĝi estas malgranda hundo, kiu povas pezi maksimume ĝis 3,2 kg. (1)

La Internacia Citologia Federacio klasifikas ĝin inter la Aprobaj Terhundoj (Grupo 3-Sekcio 4)

Originoj kaj historio

Kiel la plej multaj terhundoj, la Jorkŝira Terhundo originis de Britio kie kutimis kontroli la superkreskaĵon de ratoj aŭ kunikloj. La plej malnova observado de ĉi tiu raso devenas de la mezo de la 1870-a jarcento. Ĝi prenas sian nomon de la graflando Yorkshire en la nordo de Anglujo kaj ĝi estis finfine adoptita en XNUMX.


Ŝajnas, ke la Yorkshire-terhundo devenis de miksaĵo inter skotaj hundoj, venigitaj de iliaj mastroj serĉantaj laboron en Yorkshires kaj hundoj de ĉi tiu regiono. (2)

Karaktero kaj konduto

Laŭ la klasifiko de Hart kaj Hart, la Yorkshire-terhundo estas klasifikita inter la hundoj kun alta reagemo, meza agresemo, malalta lernokapablo. Laŭ ĉi tiu klasifiko, ĝi estas la sola terhundo, kiu ne estas en la kategorio de tre agresemaj, reaktivaj hundoj, kies dresado estas nek facila nek malfacila. (2)

🚀Pli pri temo:  Aŭstralia paŝtisto

La oftaj patologioj kaj malsanoj de Yorkshire

Kiel multaj rasaj hundaj rasoj, Yorkshire Terriers havas multajn sanajn problemojn. Inter la plej oftaj estas portosistemaj ŝuntoj, bronkito, limfangiektazio, akvofaloj kaj keratokonjunktvito sicca. Tamen buŝaj malsanoj reprezentas la unuan kialon por veterinara konsultado de ĉiuj aĝoj. (4)

Buŝa higieno do estas prioritato por la Yorkshire-terhundo. Brosi dentojn estas la klasika preventa mezuro por bona buŝa higieno, sed ĝi ne estas la plej facila ago por la posedanto. Estas do alternativaj rimedoj, inkluzive manĝeblajn aŭ ne-manĝajn maĉajn ostojn (bazitajn sur kolageno), kaj ankaŭ specifajn manĝaĵojn. Ĉiukaze oni devas rigardi la aspekton de tatara plako, ĉar ĝi povas iri ĝis gingivito aŭ malfiksado.

Portosistemaj ŝuntoj


la portosistema ŝunto estas heredita anomalio de la portala vejno (tiu, kiu alportas sangon al la hepato). Tiel, iom da sango de la hundo preterpasas la hepaton kaj ne estas filtrita. Toksinoj kiel ekzemple amoniako ekzemple ne estas forigitaj de la hepato kaj la hundo riskas veneniĝi. Plej ofte la ligaj ŝuntoj estas eksterhepataj la portala vejno aŭ maldekstra gastra vejno al la kaŭdala vena kavo. (5)


La diagnozo estas farita precipe per sangokontrolo, kiu montras altajn nivelojn de hepataj enzimoj, galaj acidoj kaj amoniako. Tamen la manovro troveblas nur per uzo de altnivelaj teknikoj kiel scintigrafio, ultrasono, portografio, medicina resonanca bildigo (MRI) aŭ eĉ esplorada kirurgio.

Plej multaj hundoj povas esti administrataj per dieta kontrolo kaj medikamento por administri la korpan produktadon de toksinoj. Precipe necesas limigi ingestaĵon de proteinoj kaj laksigilon kaj antibiotikojn. Se la hundo bone respondas al medikamenta kuracado, oni povas konsideri kirurgion por provi la ŝunton kaj redirekti sangan fluon al la hepato. La prognozo por ĉi tiu malsano estas kutime sufiĉe malgaja. (6)

🚀Pli pri temo:  Malta


Limfangiektazio

Limfangiektazio estas eksternorma distensio de la limfaj ŝipoj. En Yorkie, ĝi estas denaska kaj precipe influas la vazojn de la intesta muro.

 

Diareo, malplipeziĝo kaj fluida elfluo en la abdomeno en dispozicia raso kiel la Yorkshire Terrier estas la unuaj signoj de la malsano. La diagnozo devas esti farita per biokemia ekzameno de la sango kaj sangokalkulo. Radiografiaj aŭ ultrasonaj ekzamenoj ankaŭ necesas por ekskludi aliajn malsanojn. Fine oni devas fari intestan biopsion por kompleta diagnozo sed ofte evitas pro la sano de la besto. (7)


Unue, simptomoj kiel lakso, vomado aŭ abdomena edemo povas esti kuracataj per medikamento. Tiam la celo de kuracado estas ĉefe permesi al la hundo reakiri normalan proteinan konsumadon. En iuj kazoj, modifo de la dieto sufiĉas, sed en aliaj, drogo-kuracado necesos. Ekvilibra, tre digestebla, malmulte grasa dieto povas do esti unua paŝo al plibonigo de bestosano.

Vidu la patologiojn komunajn al ĉiuj hundaj rasoj.

 

 

Vivkondiĉoj kaj konsiloj

La vivotempo de la Yorkshire-terhundo estas ĉirkaŭ 12 jaroj, sed povas atingi 17 jarojn! Atentu do, kiam vi partoprenas en la adopto de ĉi tiu hundo, kiun anglalingvanoj nomas Yorkie.

Vi devos ĝui trejni se vi adoptas Yorkshire terhundon. Efektive, ili devas esti kombitaj ĉiutage, krom se la haroj estas mallongaj. Ankaŭ zorgu, ĉar ilia fajna mantelo ne multe protektas kontraŭ la malvarmo kaj malgranda mantelo eble necesas. Regula denta prizorgo ankaŭ estas nepra, ĉar ĉi tiu raso riskas antaŭtempan dentoperdon. (2 kaj 3)

 
🚀Pli pri temo:  Airedale Terrier


Aldone al dentaj problemoj, Yorkshire-terhundoj ofte havas delikatan digestan sistemon, kun vomado aŭ lakso. Aparta atento do devas esti atentata al ilia dieto.


Ĉi tiuj hundoj havas fortan emon boji, kio igas ilin bonega vartistino por via hejmo aŭ apartamento. Kaj se bojado ĝenas vin, ĝi povas esti traktita nur per edukado.

Lasi Respondon